Smaki i rękodzieło

Ryby z mazurskich jezior sprzedawano kiedyś w całych Niemczech i wysyłano za granicę, nawet do Francji. Na oficjalnej liście produktów tradycyjnych z Mazur jest kawior ze szczupaka: solona ikra, której przepis mieszkańcy rybackich wsi przekazywali sobie ustnie, zanim spisano go w 2014 roku.

Dziś najbardziej mazurska jest ryba wędzona. W wędzarni w Rucianem-Nidzie, między Jeziorem Nidzkim a Bełdanami, wędzi się sielawę, sieję, węgorza i pstrąga na drewnie olchowym.

W 1367 roku, rok po tym, jak Litwini spalili zamek nad Pisą, komtur bałgijski Ulryk Fricke nadał osadzie przy zamku prawa bartne. Bartnictwo to dawne pszczelarstwo w puszczy: pszczoły mieszkały w dziuplach drzew, a bartnik wspinał się do nich po miód.

Z miodu pieczono na Mazurach brukowiec, gęsty piernik z kulek ciasta ściśniętych jak kocie łby. Przed wojną piekło się go w wiejskich domach przez cały rok, a większe, prostokątne bochenki na Boże Narodzenie i Wielkanoc.

W kalendarzu Piskiego Domu Kultury co roku wracają jarmarki. Jarmark św. Jana odbywa się pod koniec czerwca; w 2018 roku była to już ósma edycja, a święty Jan to patron piskiego kościoła i postać z herbu miasta. Przed świętami są kiermasz wielkanocny i jarmark bożonarodzeniowy na placu Daszyńskiego, a we wrześniu dożynki.

Rzemiosło Ziemi Piskiej to także druk. W latach 1859–1868 w Piszu działała drukarnia staroobrzędowców z Wojnowa, która wydawała księgi cyrylicą.